Ik heb een half jaar niet geblogd. Druk, druk, druk,

Maar wel veel geld uitgegeven

We hebben een ander autootje, mede dankzij de sloopregeling.  Ons 15 jarig Corsaatje roestte gevaarlijk en had het komend jaar zo niet meer door de keuring gekomen.

De lambrisering is aangebracht. Aan het huis hebben we even geen kosten meer. Het kwam een stuk duurder uit als de 400 euro die ik had ingeschat. Zo ook een goede afrastering om Lowietje binnen de tuin te houden.

We hebben maar gewoon gekocht wat we nodig hadden aan materiaal. Op de boodschappen heb ik wèl gelet. We hebben een redelijk vast patroon. Ik vind dat ik voor hetzelfde een stuk duurder uit ben als plm. een jaar geleden. Het scheelt wel 100 euro per maand! Ik mag blij zijn als ik ons levensonderhoud (2 a 3 pers) red met 100 euri per week. Alleen al onze Aldi boodschappen zijn wekelijks met 15 euro gestegen!

Van een lieve vriend krijg ik nu weer regelmatig een kistje groenten uit eigen tuin. Daar gaat een deel van in de vriezer.

Ons energieverbruik was hoog. Vreemd als je alle spaarlampen ziet en toch zo zuinig mogelijk omgaat met apparatuur. Maar inmiddels weet ik waar het hem waarschijnlijk in heeft gezeten: enorm veel kluswerk! Een circelzaag of schaaf vraagt heel veel stroom! En Hubbie heeft nogal wat maanden dagelijks geklust!

Wat ik zelf nog zou kunnen doen, is vaker een keteltje water op het gas zetten ipv de waterkoker gebruiken…

Boos op mezelf, omdat ik vergeten ben mijn bonuspasje aan de kassiere te geven, waardoor ik mijn korting ben misgelopen, Ik heb de uitgaven

Het gaat niet goed met besparen. Ik ben zelfs het spoor helemaal bijster.

Hoe kan ik de afgelopen weken nu zó vaak in de supermarkt hebben gestaan?! Ik heb weer een voorraad van hier tot Tokyo, terwijl ik die juist wilde minimaliseren. Komt natuurlijk door de aanbiedingen. Als ik dan tòch aan het inslaan ben, haal ik meteen ook maar even dít en ook nog maar even dàt. Meteen zit ik weer in mijn oude hongerwintergewoonte.

Behalve brood en fruit, kan ik minstens 3 weken vooruit. Laat ik dus met een knipoog naar januari kijken en middelen met mijn uitgaven in februari. En nu STOPPEN met hamsteren! Zo leuk vind ik shoppen niet, maar die reclames zorgen ervoor dat ik veel vaker op pad ga dan normaal.

En waar ik ook weer op moet letten: minder kant-en-klaar producten, ook al zijn ze in de aanbieding. Zelf bereiden blijft voordeliger.

Omdat de verkoper van onze Kbh met duidelijke tegenzin cartridges voor ons bestelde (ik kwam zelfs voor niks op de afgesproken dag, hij had ze nog niet besteld!), heb ik om hem een plezier te doen er toch maar 3 besteld.  Vanuit een totaal misplaatst schuldgevoel. Dag budget huis en tuin! Maar online bestellen is gewoon duurder. En manlief móet nou eenmaal de originele cartridges.

Mijn laatste zonde betreft een paar aankopen bij Kwantum. Hebbedingetjes waar ik nu al spijt van heb. 3 euro weggegooid. Wel ben ik blij met het kistje voor mijn sieraden.

Dagelijks neem ik tv programma’s op, om overdag of vroeg in de avond te bekijken. Want ik ga al om 21.00u slapen. Ik verslijt een videorecorder sneller als mijn spijkerbroek   2 jaar ging de laatste mee, een jvc van 119 euro. Daarvóór had ik er eentje van de Aldi, maar die had nog sneller kuren.

Manlief vond dat ik voor mezelf een dvdrecorder moest kopen. Heel groothartig van hem, maar verschrikt zag ik de eurotekens dwarrelen voor mijn ogen. En is zo’n ding niet lastig te bedienen?  Bovendien vind ik zo’n nieuw stukje techniek totaal niet passen bij mijn 20 jaar oude tv. Nee hoor, doe mij nog maar een keer een nieuwe videorecorder.

Via internet heb ik er eentje besteld, bij Mikro Elektro. De allergoedkoopste: 79 euro. Een LG. Dat is volgens Hubbie gewoon een Philips. Gisteravond werd ik al gebeld dat ik hem op kan halen. Vanaf morgen kan ik weer fatsoenlijk naar mijn favoriete programma’s kijken!

Misschien zijn er lezers onder jullie, die het bedrag van 210 euro per maand voor onze dieren belachelijk vinden. Inderdaad zijn er gezinnen die van minder dan dàt rond moeten komen.

Mijn man en ik hebben onze dieren hard nodig. Vanwege onze ziektes. Ze houden ons overeind. Ze geven structuur aan onze dag, een doel om op te staan, en een dwingende reden om de deur uit te gaan. Maar vooral geven ze ons troost en plezier: ze zijn grappig en lief, je kunt er heel de dag naar kijken.

We roken en drinken niet en we gaan niet op vakantie. We rijden in een oud wagentje. Ons huurhuisje is eenvoudig maar netjes ingericht. Het is maar waar je gelukkig van wordt, tòch?

Ik ben dankbaar dat we het zo goed hebben. Wat niet wegneemt dat we goed op onze centjes moeten letten, willen we niet in de schulden raken.

Ik kan de neiging hebben om mijn ogen dicht te doen en soms ben ik roekeloos en impulsief. Maar wel voel ik me verantwoordelijk voor onze financiën. IK ben degene die het meeste geld uitgeeft, meestal zònder overleg. Mijn man vertrouwt me.

Al een paar jaar hielden we aan het eind van de maand eigenlijk niks over. Dat gaf niks. We waren door de stress opgehouden met leven, omdat ons huis op nominatie van sloop stond.

Maar nu we verhuisd zijn en tot rust zijn gekomen, hebben we weer wensen en daarvoor moet ik zien te sparen. Dus wil ik proberen over te houden van ons leefgeld.

Ik kon het gisteren niet laten om een setje ladebakjes mee te nemen bij Aldi. En om patat te HALEN. 14 euro onnodig uitgegeven. Maar ja, wat wil je als je serotonine op zijn laagst is (gisteravond werd ik ongesteld). Het heeft me door de dag heen geholpen om boodschappen te doen en het mezelf makkelijk te maken met de maaltijd.

Vandaag voel ik me niet veel beter, maar ik heb geen excuus meer om naar de stad te gaan, dus de knip blijft dicht.

Onze dochter komt eten en ik maak hete bliksem. Ik heb nog goudreinetten over van oud en nieuw en wat gerimpelde zoete appeltjes. En ik heb heeeel veel aardappelen vanwege een aanbieding van plus: 5 kilo voor 1 euro. Ik heb maar 2 vegetarische rookworstjes, in schijfjes opgediend kan dat er best mee door voor 3 personen.

Met mijn Nibud berekening in mijn achterhoofd, heb ik afgelopen maand december al opgelet bij het boodschappen doen. En dat heeft vruchten afgeworpen! Ik heb precies 60 euro minder uitgegeven dan ik had begroot. Nu hebben wij geen luxe diners gehouden met de feestdagen. En de cadeautjes voor de kids waren elk 25 euro.

De overgehouden 60 euro valt weg tegen een programmaatje dat Hubbie graag wilde hebben. Maar hij weet ook dat het nu over en uit is met ‘kopen waar je zin in hebt’.

Ons budget voor 2009 ziet er per maand als volgt uit, het gaat hier om de variabele (te beïnvloeden) uitgaven:

Voeding, was & schoonmaakartikelen: 365.00

Dieren: 210.00

Niet vergoede ziektekosten: 75.00

Persoonlijke verzorging (kapper & toiletartikelen): 60.00

Brandstof: 50.00

Reisjes & recreatie: 35.00

Kleding & schoenen: 50.00

Inventaris, kantoor, onderhoud huis & tuin: 100.00

Met de laatste 2 items van mijn lijstje kan onderling geschoven worden, maar er zitten wel goede schoenen in gebudgeteerd en een rolluik aan de zijkant van ons huis.

Wat betreft de reisjes: het is goed voor mij om eens per maand op de trein te stappen om familie/vrienden te bezoeken. Verder zijn onze hobbies goedkoop: mijn schildersclub en de hondenclub. Een drankje kost 50 c.q. 70 ct. De contributies & lesgelden voor 2009 heb ik in onze jaarlijkse vaste lasten doorberekend.

*) Ons gezin bestaat uit Hubbie en mij en 2 volwassen kids die voornamelijk in het weekend ons arm eten. Verder hebben we 3 honden en 2 katten.

Bezuinigen draait in mijn geval om gezond verstand, geduld en zelfbeheersing.

Nu is mijn kleurencartridge leeg. En de zwarte bijna. Normaal had ik al meteen 2 nieuwe gehaald, plus een reserve voor de printer van Hubbie. Maar dat is een heel bedrag (140,00), wat uiteraard enorm drukt op mijn budget. Dus ik ga deze aankoop uitstellen en uitsmeren over de komende maanden. Voorlopig is Hubbies printer nog te gebruiken, en zwart afdrukken kan altijd nog met de laserprinter die ik van mijn pa heb geërfd.

In de stad vond ik een t-shirt met lange mouwen voor 2 euro. Dat is alleen te veel geld als je hem vervolgens nooit draagt!  

Een lief familielid schiet me geld voor om de uitvaart van mijn vader af te betalen en de notaris- en rechtbankkosten. Dan hoef ik niet van de bank te lenen. Over 6 maanden bespaart me dat al gauw zo’n 180 euro.

Tussen de kerstaanbiedingen vonden we de DVD-recorder die Hubbie half januari verdient vanwege 1 jaar niet meer roken. Er zullen altijd wel aanbiedingen zijn, maar ik heb het funny gevoel van: laten we hem nu maar vast kopen. Alsof ik wil gaan lijnen: eerst de kasten leegeten.

Nu ik die vergelijking zie in mijn gevoel, moet ik oppassen. Want na lijnen komt bingen. Beter is gezond eten, 80 : 20. Dat geldt vermoedelijk niet anders voor gezond besteden. Te streng zijn voor mezelf, is vragen om uitgeef-aanvallen!